Nasza szkoła
Nasz patron
Maksymilian Maria Kolbe – polski franciszkanin, prezbiter, gwardian, misjonarz, męczennik, święty Kościoła katolickiego. Jego świeckie imię to Rajmund Kolbe. Był synem tkaczy: Juliusza i Marii z Dąbrowskich urodzonym 8 stycznia 1894 roku w Zduńskiej Woli. W rodzinie otrzymał wychowanie katolickie i patriotyczne.
W wieku szesnastu lat wstąpił do nowicjatu franciszkanów we Lwowie.
To właśnie tam przyjął imię Maksymilian, do którego później dodał jeszcze Maria. Studia wyższe odbywał w Rzymie. W 1916 uzyskał doktorat z filozofii na Uniwersytecie Papieskim „Gregorianum”, a w 1919 doktorat z teologii na Papieskim Wydziale im. św. Bonawentury przy Międzynarodowym Kolegium Franciszkańskim. 8 października 1917 otrzymał święcenia diakonatu. 16 października 1917 r. dał początek religijnemu stowarzyszeniu, które nazwał Rycerstwem Niepokalanej. Opierało się ono na całkowitym poświęceniu się i zawierzeniu Matce Bożej. Jej pomoc uważał za niezbędną do własnego uświęcenia i zdobycia dusz ludzkich dla Boga. Święcenia kapłańskie przyjął 28 kwietnia 1918 r., które udzielił mu kard. Basilio Pompilj. Mszę świętą prymicyjną odprawił w kościele S. Andrea delle Fratte w Rzymie. Rok później powrócił do ojczyzny.
W 1922 roku w Krakowie rozpoczął wydawanie miesięcznika Rycerz Niepokalanej. Pod koniec 1927 r. zbudował klasztor – wydawnictwo w Teresinie i nazwał go Niepokalanowem. W latach 1931–1935 prowadził działalność misyjną w Japonii, gdzie rozpoczął wydawanie japońskiego odpowiednika „Rycerza Niepokalanej” w języku japońskim Seibo no Kishi. W 1930 z inicjatywy ojca Maksymiliana w mieście Nagasaki założono franciszkański klasztor. Po powrocie do Polski w 1936 r. ojciec Kolbe zbudował w Niepokalanowie radiową stację nadawczą. W klasztorze działały również organizacje społeczne i kulturalne, takie jak Ochotnicza Straż Pożarna oraz chór kościelny.
Pracę przerwała II wojna światowa. Po powrocie z kilkumiesięcznej tułaczki zakonników i pobycie w wielu obozach niemieckich ojciec Maksymilian odnowił wspólnotę, która w zmienionych warunkach, podjęła akcję opiekuńczą nad inwalidami i wysiedleńcami z okolic Poznania, w tym nad znaczną liczbą Żydów. Mimo, że okupanci zajęli część budynków klasztornych, zdołano uruchomić warsztaty naprawcze maszyn rolniczych, prowadzono tajne nauczanie okolicznej młodzieży.
W 1941 roku ojciec Maksymilian wraz z czterema współpracownikami został aresztowany i wywieziony do więzienia na Pawiaku, a następnie 28 maja 1941 r. trafił do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, gdzie otrzymał numer obozowy 16670. W obozie pracował przy wyrębie drzew i znoszeniu gałęzi. Poza tym pełnił on potajemnie posługę kapłańską dla współwięźniów (m.in. spowiadał, głosił kazania i ukradkiem sprawował msze święte). Podczas apelu w obozie 29 lipca 1941 dobrowolnie wybrał śmierć głodową w zamian za skazanego współwięźnia Franciszka Gajowniczka, który był w grupie 10 więźniów skazanych na śmierć, za ucieczkę z obozu jednego z więźniów. Po apelu dziesięciu skazanych (w tym ojciec Maksymiliana) zaprowadzono do bloku 11 (śmierci), kazano się rozebrać do naga i zamknięto w piwnicy. Ojciec Kolbe zmarł 14 sierpnia 1941 dobity zastrzykiem trucizny – fenolu przez funkcjonariusza obozowego. Jego ciało zostało spalone w obozowym krematorium.
Pamięć o męczenniku oświęcimskim pozostała żywa nie tylko w Polsce, dlatego zarządzono proces informacyjny o życiu i działalności o. Maksymiliana. Beatyfikacja odbyła się 17 października 1971 r., a kanonizacja – 10 października 1982 r. W kościelnej tradycji św. Maksymilian jest uznawany za patrona rodzin katolickich, środków społecznego przekazu, ruchu trzeźwości, a przede wszystkim za „patrona trudnego stulecia”, jak go określił Jan Paweł II.
W ciągu kilku lat od śmierci, postać ojca Kolbe zyskała wielką popularność na całym świecie. Jego życiorys został wydany drukiem w wielu językach. Zamieszczono również tysiące artykułów w prasie światowej. O. Maksymilian ukochał Kościół i zakon franciszkański. Umiał też otworzyć się na nowe idee. Był wrażliwy na potrzeby człowieka. Codzienną pracą budował ducha spokoju. Potrafił sprawić, że ten duch udzielał się innym ludziom. Posiadał ogromne poczucie sprawiedliwości i miał dar empatii. Wszystkie jego działania były kierowane wiarą, która była jego drogowskazem.
Grono pedagogiczne
Polska Sobotnia Szkoła im. Maksymiliana Kolbe w Scunthorpe jest miejscem dla wszystkich dzieci, które chcą uczyć się języka polskiego. Celem szkoły jest nauka czytania i pisania w języku polskim, poznawanie dziedzictwa kultury polskiej, tradycji i zwyczajów polskich, a także polskiej historii i geografii oraz pomoc w harmonijnym rozwoju naszych uczniów.
Tego trudnego i odpowiedzialnego zadania podejmuje się nasze Grono Pedagogiczne w następującym składzie:
Mgr Agnieszka Grab – nauczyciel klasy G
Mgr Anna Sharp – nauczyciel klasy F
Mgr Agnieszka Suma – dyrektor szkoły i nauczyciel klas E/D i B
Mgr Anna Smolińska – nauczyciel klasy C
Mgr Magdalena Małecka – nauczyciel klasy C
Zuzanna Borowska – nauczyciel klasy A
Kontakt
E-mail: polska.szkola.sobotnia.m.kolbe@gmail.com
Facebook: Polska Szkoła Sobotnia im. Maksymiliana Kolbe w Scunthorpe (grupa zamknięta)
Adres: 265 Frodingham Road, Scunthorpe, DN15 7NS
Polska Szkoła Sobotnia im. Maksymiliana Kolbe w Scunthorpe 